Motief van Merle Doesburg
Merle Doesburg (23) is student Muziektheater en actief betrokken bij de Jeugdsectie en Hogeschoolkring van de vereniging. Met haar voorstellingen wil ze tussen de regels door een pragmatische uitwerking maken van de antroposofie en zo bijvoorbeeld laten zien welke diepere lagen er onder het wereldnieuws zitten. “We leven in een pittige tijd, maar doordat ik de antroposofie en mijn vrijeschoolopvoeding achter me voel, heb ik het vertrouwen dat al het moeilijke in de wereld ook iets goeds kan brengen.”
Tekst: Cisly Burcksen
Beeld: Jeroen Reus
Toen haar ouders een school zochten voor haar oudste zus, kwamen ze uit bij de vrijeschool. Het was daardoor een logische stap dat Merle en haar broertje daar ook heengingen. Via die weg kreeg de antroposofie een steeds grotere rol in hun gezin, doordat ze het eigenlijk met elkaar ontdekten. Nadat haar zus enthousiast terugkwam van de Michaëldagen, kon Merle niet wachten om daar ook heen te gaan. “Ik was jaloers op haar verhalen over de gesprekken die ze had gehad, en dat je daar dingen kon doen zoals smeden,” herinnert ze zich. De Michaëldagen smaakten naar meer en zo bezocht ze verschillende vieringen van de Jeugdsectie. “Je bent dan een paar dagen samen in een magische bubbel, waar je kracht opdoet om daarna weer de maatschappij in te gaan. Ik vond dat zó mooi dat ik mee ging organiseren, want ik wilde wel dat dat behouden zou blijven.” Zo’n twee jaar geleden zocht de Jeugdsectie een nieuw kernteam en was Merle één van de mensen die door bestuurslid Rik ten Cate werd gevraagd om daarbij aan te sluiten.
Levendig netwerk
Via Rik raakte ze ook betrokken bij de Hogeschoolkring, waar ze namens de Jeugdsectie aan deelneemt. “Elke sectie binnen de vereniging heeft er een vertegenwoordiger. We komen periodiek bij elkaar en delen dan waar onze secties mee bezig zijn. Dat koppelen we ook weer terug naar onze sectieleden. We beginnen altijd met soep en brood en dan is er ook ruimte voor een ontspannen gesprek over hoe je dag was. De kring dient als inspiratie en als een levendig netwerk,” legt Merle uit.
Onder de lelijkheid
Haar activiteiten voor de vereniging zijn een mooi tegenwicht voor haar studie Muziektheater. “Dat is heel intensief en regulier,” vertelt Merle. “Bij de minor Mens en Wereld die ik volgde aan Hogeschool Leiden, ging mijn eindonderzoek over de vraag ‘wat is de taak van de kunstenaar?’ Ik ontdekte dat dat voor mij is om het onzichtbare zichtbaar te maken, en nu ben ik op zoek naar wat dat is.” Op haar opleiding leert ze veel technieken om muziektheater te maken, maar ze mist daarin soms een diepere laag. Wat ze bij de Jeugdsectie aan verdieping vindt, biedt haar die voedingsbodem die ze in haar opleiding mist. “Kunst lokt vaak een reactie uit, of maakt zichtbaar wat er in de wereld speelt. Klimaatproblemen, Trump, nare dingen waar zeker aandacht voor moet zijn. Maar ik wil een laag dieper gaan: wat wil gehoord worden, onder die lelijkheid? Ik werk daarom graag met improvisatie, vooral in muziek. Je moet dan zó aanwezig zijn dat je voelt wat een ander gaat doen.
Ik zoek naar waarachtigheid, voorbij de grenzen van gemak. Een goed voorbeeld daarvan is de voorstelling Grondverf, die ik vorig jaar samen met twee studiegenoten maakte over kwetsbaarheid. We kwamen op als klassieke musici in nette kleren en gingen heel precies van onze partituur spelen, maar gaandeweg kwam er modder op ons en kreeg de modder een steeds grotere rol in de voorstelling. Zo wil ik ruimte maken voor alles wat niet gezegd wordt, maar wat je wel voelt – Wat vertelt die modder nu? Ik wil niet alleen mooie beelden maken, maar onderzoeken hoe ik me kan ontwikkelen aan de narigheid in de wereld. Ik wil me niet lamgeslagen voelen, maar het gevecht aangaan.”
Dit interview verscheen in Motief 303 van juni 2026.
